หน่วยต่อเครื่อง = วัตต์ × ชม./วัน × วันใช้/เดือน ÷ 1,000
เครื่องของใคร คนนั้นรับหน่วยไป · ของส่วนกลาง (ตู้เย็น ปั๊มน้ำ ไฟ เราเตอร์) หารกันในกลุ่มคนที่ใช้ · ใช้ทุกวันนับ 30 วัน บางครั้งนับ 15 นาน ๆ ทีนับ 1
เงินที่จ่าย = ยอดบิล × (หน่วยของคุณ ÷ หน่วยรวมทั้งบ้าน)
ทุกคนจ่ายค่าไฟ "เรทเฉลี่ยต่อหน่วย" เท่ากันหมด ต่างกันแค่ใครใช้กี่หน่วย ผลรวมทุกคนเท่ายอดบิลเป๊ะทุกสตางค์
ทำไมพอบิลจริงมาแล้วใช้วิธี "เกลี่ยตามสัดส่วนเดิม"?
ค่าประมาณอาจคลาดเรื่องขนาด (เดือนร้อน วัตต์กะคร่าว ๆ) แต่สิ่งที่มันจับได้แม่นคือ "ใครใช้มากกว่าใครกี่เท่า" การเกลี่ยตามสัดส่วนทำให้คนใช้ 70% รับความคลาด 70% ไม่โยนให้ใครแบกคนเดียว และเก็บเงินได้เท่าบิลพอดีเสมอ
คนใช้เยอะทำให้บ้านโดนอัตราขั้นแพง คนใช้น้อยเสียเปรียบไหม?
ไม่ — ลองคิดโลกที่ไม่มีคนใช้เยอะ: ของส่วนกลางต้องหารด้วยคนที่น้อยลง คิดเลขจริงแล้วการมีเพื่อนร่วมบ้านเพิ่มอีกคน (ต่อให้ใช้ไฟเยอะ) ทำให้คนใช้น้อยจ่ายถูกลงสุทธิ ส่วนอัตราขั้นแพงถูกเกลี่ยเป็นเรทเฉลี่ยที่ทุกคนจ่ายเท่ากันต่อหน่วย ไม่มีใครอ้างสิทธิ์ "หน่วยถูก 150 แรก" ได้
เศษสตางค์ปัดยังไง?
คิดละเอียดเป็นสตางค์ ปัดลงทุกคน แล้วแจกเศษที่เหลือทีละ 1 สตางค์ให้คนที่เศษทศนิยมมากสุดก่อน — ผลรวมเท่าบิลเป๊ะ ไม่มีใครคลาดเกิน 1 สตางค์
ต้องกรอกเครื่องให้ครบทุกชิ้นไหม?
ไม่ต้อง — ใส่แค่เครื่องกินไฟหลัก (แอร์ น้ำอุ่น คอม ตู้เย็น) ก็แฟร์กว่าหารเท่าแล้ว เครื่องจิ๋ว ๆ แทบไม่ขยับสัดส่วน และมี preset "ของจิปาถะ/ปลั๊กผี" เหมารวมให้แล้ว